biedt 15 verschillende definities van het woord passief, afkomstig van diverse bronnen. Passief betekent onder andere zonder zelf actief te zijn, lijdend, inactief, niet handelend of lijdende vorm. Passief betekent zonder iets te doen, niet actief, of in de lijdende vorm staand. Leer de verschillen tussen passief en actief, en de toepassing in de taalkunde, met voorbeelden en synoniemen.
Betekenis passief Passief is een leenwoord uit het Latijn dat betekent 'lijdende vorm van het werkwoord'. Het kan ook een bijvoeglijk naamwoord betekenen dat iets of iemand niet zelfstandig werkzaam of gebeurend is. Zie de uitspraak, afleiding, synoniemen, vertalingen en gangbaarheid van het woord.
Lijdende vorm betekenis
In de lijdende vorm staat niet de handelende persoon centraal, maar bijvoorbeeld de persoon die iets ondergaat, het voorwerp waarover het gaat of het resultaat van een handeling. Het lijdend voorwerp uit de actieve zin is het onderwerp in de lijdende zin. Zinnen kunnen in de lijdende vorm of in de bedrijvende vorm staan. Dat klinkt heel ingewikkeld, maar dat is het helemaal niet. In dit artikel leggen we je precies uit wat het verschil is tussen deze 2 vormen.
Lijdende vorm betekenis De term ‘lijdende vorm’ duidt een werkwoordelijk gezegde aan dat bestaat uit een vorm van het hulpwerkwoord worden of zijn in combinatie met een voltooid deelwoord, bijvoorbeeld De tekst wordt geschreven of De kaarten zijn geschud.
Passieve zin uitleg
Passieve zinnen in het Nederlands worden meestal gevormd met "zijn + voltooid deelwoord" of "worden + voltooid deelwoord". Het verschil tussen "zijn" en "worden"? "Zijn" toont een resultaat, "Worden" een proces. De passieve vorm is een manier van formuleren waarin de nadruk ligt op het resultaat van de actie en niet op de actie zelf. Als je een actieve zin passief maakt, gebeurt het grammaticaal het volgende: het lijdend voorwerp van de actieve zin wordt het onderwerp van de passieve zin en het onderwerp wordt een door-bepaling, of blijft helemaal weg.
Passieve zin uitleg In de actieve zin is het onderwerp van de zin degene die handelt (of iets dat handelt). In de passieve zin is het onderwerp juist iets of iemand die iets ondergaat.
Taalkundig passief
Een zin in het passief wordt ook een passieve zin genoemd. In een actieve zin is de persoon of zaak die de handeling uitvoert, het onderwerp van de zin. Bijvoorbeeld: De hulpkok bakt de roomsoezen. Verwant aan de passief is de antipassief, waarbij niet het onderwerp maar het lijdend voorwerp onderdrukt wordt. Een onpersoonlijk passief is een passieve zin die is afgeleid van een actieve zin met een onovergankelijk (intransitief) werkwoord.
Taalkundig passief En wat is nou eigenlijk passief? Denkt daar eigenlijk wel eens iemand over na? Ja, passief betekent hetzelfde als lijdende vorm, tenminste als je het taalkundig bekijkt, want passief is natuurlijk ook nog een "gewoon woord": Hè doe nou eens niet zo passief!.
Onpersoonlijke constructie
We moeten onderliggend een onpersoonlijke constructie aannemen. Ga naar voetnoot 17 De aangesproken persoon heeft het immers niet zelf in de hand dat hij gewaarschuwd of gegroet wordt of is. Netzomin als in wees welkom wordt hij aangespoord om iets te doen of zich op een bepaalde wijze te gedragen. Onpersoonlijke constructie. De onpersoonlijke constructie wordt gekenmerkt door afwezigheid van een onderwerp in de nominatief. Een aantal werkwoorden komt zowel met een onpersoonlijke als met een persoonlijke constructie voor.
Onpersoonlijke constructie Twee mogelijkheden zijn de passiefconstructie of de onpersoonlijke constructie met een onbepaalde menselijke betekenis (Blevins, ). In de Baltisch-Finse talen kan een onbepaalde menselijke.
